Park Narodowy Gór Stołowych

Park Narodowy Gór Stołowych utworzony został 16 września 1993 roku. Park leży na terenie Sudetów Środkowych, przy granicy polsko-czeskiej. Powierzchnia parku wynosi 6340 hektarów i obejmuje wierzchowinowe i centralne partie Gór Stołowych oraz północno-zachodnią część Wzgórz Lewińskich.

Na krajobraz Parku Narodowego Gór Stołowych składają się rozległe płaszczyzny zrównań i wznoszące się nad nimi urwiste ściany. Charakterystyczna jest tu budowa geologiczna, gdzie jest duże nagromadzenie rozmaitych form erozji piaskowców, tworzących głębokie szczeliny, bloki skalne i pojedyncze skałki o nietypowych kształtach.

Lasy zajmują tu 89 % powierzchni parku i są to przede wszystkim nasadzone przez ludzi świerki, które kiepsko się przystosowały do panujących tu warunków. Na terenie dolnego regla, w trudno dostępnych miejscach, takich jak bagna i torfowiska, zachowały się lasy liściaste. Głównymi reprezentantami lasu liściastego są: buczyny sudeckie, buczyny „kwaśne” i jaworzyna.

Ponadto spotykamy tu liczne gatunki mchów, jest ich tu ponad 270 gatunków, około 60 gatunków chronionych porostów i wątrobowców.

Świat zwierząt w parku Narodowym Gór Stołowych reprezentują przede wszystkim: jelenie, dziki, sarny, lisy i wiewiórki. Spotkać można tu również: borsuki, kuny leśne, tchórze, łasice i gronostaje. W parku można spotkać również ponad 200 gatunków ptaków. A najciekawszym z nich są: jarząbek, słonka, bocian czarny i trzemielojad. W parku, ze względu na wysokość gór, nie występują gatunki wysokogórskie.

W 2002 roku przy dyrekcji Parku Narodowego Gór Stołowych zostało otwarte Muzeum Żaby. Eksponaty sprowadzane są z całego świata.

Karkonoski Park Narodowy

Karkonoski Park Narodowy powstał 16 stycznia 1959 roku. Na terenie obecnego parku już w 1933 roku utworzono pierwsze rezerwaty: Śnieżne Kotły, Czarny Kocioł, Kocioł Łomnicki, Kocioł Małego Stawy i Kocioł Wielkiego Stawu.. Obecnie park zajmuje powierzchnię 5580 hektarów. Wokół parku utworzona jest jego otulina o powierzchni 11266 hektarów. Park leży na Głównym Grzbiecie Karkonoszy, od zachodnich zboczy Mumlawskiego Wierchu na zachodzie po Przełęcz Okraj na wschodzie. W skład parku wchodzą również dwie enklawy: Góra Chojnik i Wodospad Szklarki.

Największą część parku zajmują lasy, objęte głównie ochroną częściową. Tereny powyżej granicy lasów czyli piętro alpejskie i subalpejskie objęto ochroną ścisłą.

Szata roślinna Karkonoskiego Parku Narodowego jest bardzo bogata i zróżnicowana. Na stosunkowo niewielkim obszarze spotkać tu można roślinność z różnych krain geograficznych, w tym relikty polodowcowe. Znajdziemy tu również rośliny nie występujące nigdzie indziej na świecie, tak zwane rośliny endemiczne: skalnica bazaltowa czy dzwonek karkonoski.

Fauna na terenie parku jest również mocno rozwinięta. Żyje tu około 40 gatunków ssaków, 16 gatunków nietoperzy i około 90 gatunków ptaków.

Ponadto objęte ochroną są tu: torfowiska wysokie, zarośla kosówki, kotły polodowcowe i zbiorowiska traworośli i ziołorośli.

W 1993 roku Karkonoski Park Narodowy został wpisany na Listę Rezerwatów Biosfery UNESCO.

Przyroda

W województwie Dolnośląskim znajdują się dwa parki narodowe: Karkonoski i Gór Stołowych, jest tu dwanaście parków krajobrazowych, pięćdziesiąt pięć rezerwatów przyrody oraz 2597 pomników przyrody.